Veronokrasi’nin önerisini tartışmaya açan beş ilke. Her biri, gücün nasıl kullanılacağı kadar nasıl sınırlandırılacağını da sorar.
Bir iddianın gücü, onu söyleyenin konumundan ibaret olmamalı. Kararların dayanakları bağımsız incelemeye açık olmalı.
Bir kararın gerekçesine, kullanılan bilgiye ve bu bilginin kaynağına ulaşabilmek.
Ölçülemeyen insan deneyimini değersiz saymak, doğrulama değildir.
Özgürlük, insanın kendisi hakkında toplanan bilgiye ve bu bilginin kullanımına anlamlı biçimde müdahil olabilmesini de gerektirir.
Hakkınızda oluşturulan bir profilin nasıl kullanıldığını görebilmek ve bu kullanıma itiraz edebilmek.
Söz hakkı, yalnızca uzun bir metnin altındaki onay kutusuna indirgenemez.
Eşitlik, fırsatları ve kamusal katılımı belirleyen ağlara güvenli ve adil erişim olmadan eksik kalır. Burada ağlar; dijital altyapıları, platformları ve bunlar üzerinden kurulan insan ilişkilerini kapsar.
Bir platformdan ayrılmanın, ilişkilerinizi ve dijital birikiminizi tamamen kaybetmek anlamına gelmemesi.
Bağlantı sahibi olmak, tek başına eşit katılım anlamına gelmez.
İnsanları etkileyen sistemler denetlenebilir, açıklanabilir ve itiraza açık olmalı. Kararın gerekçesi kadar, yanlışın nasıl düzeltileceği de önemlidir.
Otomatik bir değerlendirmede hangi bilginin etkili olduğunu öğrenmek ve gerçek bir yeniden inceleme talep edebilmek.
Açıklama sunmak, kararın kendiliğinden adil olduğu anlamına gelmez.
Neyin gerçek olduğunu onaylama yetkisi tek bir devletin, şirketin veya modelin elinde toplanmamalı. Doğrulayan da sorgulanabilmeli.
Aynı iddianın bağımsız kaynaklar ve farklı yöntemlerle sınanabilmesi.
Çoğulluk, bütün iddiaları eşit derecede doğru kabul etmek değildir.